Wegens familieomstandigheden in het buitenland op zoek naar een rustige en betrouwbare vrouwelijke oppas voor mijn dierbare kat.

Meer had niet in de advertentie gestaan, maar ze had zeeën van tijd na haar eindexamen en ze was dan wel niet de grootste dierenvriend die rondliep, maar hoe moeilijk kon het zijn om voor een kat te zorgen.

Dus ze had het nummer gebeld dat onder de advertentie stond en hier stond ze dan, in het midden van werkelijk niks. De oprijlaan naar het huis had eindeloos geleken en ze had sinds een kilometer of tien geen ander huis gezien. De eigenaar had niet overdreven toen hij zei dat ze wel tegen eenzaamheid moest kunnen.

Ze opende haar telefoon om de code op te zoeken die de man haar gestuurd had om de deur te openen. Ze toetste de cijfers in en hoorde de klik van het slot. Ze zwaaide de deur open en stapte de schemerige hal in. Het rook bedompt, een mengeling van vocht, schimmel en rottende aardappelen.

De kat zat in het midden van de gang en keek haar hooghartig aan, zoals alleen een kat dat kan. Het beest was zo zwart als een maanloze nacht en droeg een felrood bandje om zijn nek. Er glinsterde iets aan het bandje.

De kat liep op haar af en liet zijn staart om haar benen draaien. Ze bukte zich en aaide hem onder zijn kinnetje. Nu zag ze pas dat het een sleuteltje was dat aan zijn bandje hing.

‘He vriendje, wat heb je daar?’ en ze trok het sleuteltje van het bandje. De kat liet al zijn tanden zien, kromde zijn rug en siste luid. Razendsnel klom hij langs haar spijkerbroek omhoog, zijn scherpe nagels drongen door de stof en in haar huid. Hij beet haar met volle kracht in de overgang tussen haar schouder en nek. Dikke druppels bloed welden op uit de vier gaatjes.

Ze werd er gek van. Ze was al een week bezig om een sleutelgat te vinden waar die kleine zilveren sleutel op paste, maar haar expeditie was tot nu toe vruchteloos. Ze had het huis helemaal uitgekamd, van boven tot beneden, maar nergens had ze een geschikt sleutelgat gevonden.

Ze voelde zich ook niet zo lekker de laatste dagen. Ze vermoedde de kattenkrabziekte, tenminste, dat was het meest waarschijnlijke volgens dokter Google. Ze had al twee dagen niet gegeten. Ze was een verstokt veganist, maar ze had nu al twee dagen ontzettende zin in een lekkere sappige biefstuk, medium rare gebakken. En dat verrekte zonlicht deed pijn aan haar ogen.

Dan toch maar die kelder in. Voorzichtig liep ze de houten trap af. Een rottingslucht zweefde haar neus in. De kelder was helemaal leeg, op een grote houten kist na, met een klein sleutelgat. Het sleuteltje draaide moeiteloos rond. Ze trok het deksel open.

De man in de kist glimlachte en opende zijn armen voor zijn nieuwe bruid. Ze ging in zijn armen liggen en sloot het deksel.

De kat spinde tevreden.

Kattenoppas gevraagd