#12 Blauwtje

Mooi verhaal!! Het ritme van het einde leest heel poëtisch. Ik heb ervan genoten!

Briljant. Moest er om lachen ZGG

Ha Ton, Een zeer vermakelijk verhaal, dat beeld van die geknakte roos. Je zou nog kunnen overwegen de herinnering nog iets fragmentarischer te maken: Het omhoog schuiven van de ladder, Mireilles slaapkamerraam. Hoe ik met de rode roos in mijn tanden geklemd bijna een tree oversla. Naar binnen kijk ...

Je evenwicht verliezen... op alle niveaus. ZGG

Goed geschreven! Lekker contrast tussen de schrijnende situatie en de humorvolle beschrijving ervan.

Dag Ton, Origineel ;-) Wel nog genoten van de aanblik van die vier deinende borsten? (Dingetje. De arme zal in de ambulance nog niet rusten in een mitella.)

Dag Ton, wat een triest verhaal. Hij verliest alles; zijn vriendin (of is het; gewenste vriendin?), zijn gezondheid, zijn evenwicht en zeer waarschijnlijk ook zijn trots. Knap geschreven, ik las het met plezier. De groeten van Chezz

Zo, dat is nog eens een spectaculaire opening! In medias res, en het werkt geweldig. Leuk om te lezen ook nog!

Heel grappig verhaal en hilarisch beeld. Het ambulance stuk schept een goede spanning en verwachting. Eventueel kun je de herinnering die daarop volgt in de verleden tijd plaatsen. Het is uiteraard een flashback en kan in tegenwoordige tijd, maar toch, die overgang voelde voor mij bij het lezen wa...